• Château Mire L’étang, Jumbo, € 5,99

    Wat een fijne en kwalitatief uitstekende La Clape – voorheen een van de Côteaux du Languedoc maar sinds 2015 een zelfstandige appellatie vanwege z’n kwaliteit en eigenheid. En wat een keurige prijs; bravo Jumbo! De smaak is vol en fruitig, met lekker veel cassis, bramen en andere zwart fruit. Het zachte mondgevoel doet vermoeden dat de wijn houtlagering heeft gehad, maar dat staat niet op de fles. Waarschijnlijk is het dus een kwestie geweest van heel goed blenden van rijpe druiven, grenache, syrah en mourvèdre. Het etiket vermeldt nog de term garrique bij de smaak; die term wordt gebruikt als er bosjes met mediterrane kruiden rondom de wijngaard staan, waarvan…

  • Pedro Domecq medium sherry, AH, € 5,69

    Als je niet van sherry houdt, dan snel doorscrollen naar een andere wijn… Als je wel van sherry houdt en even zin hebt is iets ronders en zachters dan zo’n snaarstrakke fino of zelfs Manzanilla, overweeg dan deze medium. Het is naar mijn idee de meest gebalanceerde van de supermarkt-mediums. Je proeft dat er sherry met flor in zit, maar een heel stevige dosis PX haalt de scherpe randjes – hoe leuk soms ook – van deze blend af en voegt een prettige brede zoetheid toe, met tonen van krenten, appelstroop en vooral noten (walnoot, hazelnoot). Het resultaat is een goede balans van frisheid, tanigheid en zoetheid. Ik wordt hier…

  • Alamos Malbec, Gall & Gall, 1,5 l. € 8,95

    Dit was een heel fijne aanbieding: een magnum – dus 2 flessen inhoud – voor € 8,95. Da’s goedkoper dan de aanbieding van 2 ‘gewone’ flessen van exact dezelfde wijn 🙂 Deze Argentijnse malbec is een ‘klassieker’: sowieso zijn malbec en Argentinië onlosmakelijk aan elkaar verbonden en is malbec uitgegroeid tot de Argentijnse trots, maar deze is wel erg prettig: vol, stevig, fruitig en vooral lekker in de mond. Tikkie romig, hier en daar wat prettige bitters. Helemaal in m’n ‘comfort zone’. Jammer dat ik ‘slechts’ twee magnums heb gekocht 😉

  • Huis-, tuin- en keukenalchemie

    Dat sherry voorkomt in verschillende smaakstijlen, van de beendroge fino en Manzanilla, tot de ronduit zoete ‘cream’, dat weten de meeste Nederlanders wel. Hóe men echter de sherry geleidelijk aan steeds zoeter maakt, dat is minder bekend. De truc is simpelweg het toevoegen van een steeds grotere hoeveelheid PX in de blend. PX, voluit Pédro Ximenez is een druif die zeer lang kan rijpen en als tegenprestatie een ongekende diepgang en zoetheid in de wijn teruggeeft. PX kan zelfs zo zoet worden, dat het als een soort vloeibare appelstroop in je glas komt. En zo ruikt het voor de meeste mensen ook: dik, zoet, oxidatief, drop en appelstroop en bovenal:…

  • Sjieke Saint-Joseph in Maastricht

    Het blijft me toch elke keer weer even verbazen: een toprestaurant, maar zonder deftig gedoe met tafellinnen, dure couverts of kandelaars, geen gasten in pak of avondjurk die gedempte gesprekken voeren… nee, bij café Sjiek in Maastricht is het een gezellige janboel; altijd heel erg druk, altijd een opgewekte sfeer en vooral: héél erg goed eten, gewoon aan een kroegtafel of aan de bar. En een wijnkaart waarvan je gaat watertanden. Uit de indrukwekkende lijst – die voor de gelegenheid van Oud-en-Nieuw ook nog was aangevuld met prachtige Champagnes – kozen wij voor rood, en wel een Saint-Joseph 2013. Ik twijfelde even, want zou ‘ie wel rijp genoeg zijn na…

  • Tonijn & Sancerre

    Tonijn-tartaar met Sancerre 2001 Gegeten en gedronken bij De Engel (Rotterdam) Allebei lekker fris en met een spannende smaak. De tonijn geeft iets fris-romigs, de Sancerre iets appeligs. De zilte vetjes van de tonijn en het grassige stuivende aroma van de Sauvignon vechten op je tong om aandacht. Hier en daar breekt er een stukje rauwe ui doorheen. Spannend!

  • Munster & Kaefferkopf

    Rijpe Münster-kaas met een Kaefferkopf Gegeten en gedronken bij La Chaumière in Straatsburg Nog zo’n topper uit de Elzas: de zeer sterke kaas (met een geur waar je écht aan moet wennen) gecombineerd met een lokale ster. De Grand Cru (toen nog zonder Grand Cru-status) komt uit Ammerschwihr van het Kaefferkopf-terroir, en is vooral bekend om zijn melanges i.p.v. cépage-wijnen. Is vaak een mengsel van Riesling en Gewurztraminer. Deze halfzoete Kaefferkopf bluste de soms heftige uitschieters van de overrrijpe Münster en de traditionele Kümmel-zaadjes

  • Jacobsschelp & Auxerrois

    Jacobsschelp met mandarijntjes en een Auxerrois Grand Cru uit de Elzas Gegeten en gedronken in Straatsburg Het was moeilijk om te kiezen of de wijn hier nu centraal stond of het gerecht. Het volledige gerecht was: jacobsschelp omwikkeld met gerookte zalm met een mandarijnsausje en mandarijntjes. De Auxerrois was echt een lucky shot maar paste zo perfect bij dit gerecht, dat ik ‘em uiteindelijk toch voorop plaats. Het was een Alsace Grand Cru met uitsluitend Auxerrois, en dat is vrij zeldzaam (mag eigenlijk niet…). De frisheid en de lichte hint van anijs gingen erg goed samen met de mandarijntjes. De ziltige smaak van de zalm en jacobsschelp werden perfect opgevangen…

  • Lamshaasje & Rioja

    Lamshaasjes in muntmarinade met Provencaalse aardappeltjes en een lichte Rioja Zelf klaargemaakt Menigeen zou bij dit gerecht een pittige Provencaalse rosé verwachten, of een stevige Rhône, maar de niet al te zware Rioja Reserva (Campo Viejo 1997) met bijna zoetige vanille-tonen en toch een aardige body paste prima bij de superzachte lamshaasjes en de kruidige aardappeltjes.

  • Asperges & Meursault

    Asperges met botersaus bij een boterige Meursault Gegeten en gedronken bij goede vrienden in Rotterdam Boter, boter en nog eens boter (en een klein bittertje). De verrukkelijke volle en gulle smaak van een boterige Meursault uit 1999 (Moillard-Grivot) wordt door de botersaus versterkt. Het frisse bittertje wordt door de asperges ingebracht en lijkt heel sterk op de afdronk van deze toch jonge Meursault.